logotype

Atrakcje

Miejsca, które warto zobaczyć, odwiedzając Dolinę Baryczy:

Stawy Krośnickie
Stawy krośnickie leżą na terenie Parku Krajobrazowego „Dolina Baryczy” oraz Obszaru Natura 2000 i są jednym z wielu kompleksów stawowych wspólnie określanych mianem stawów milickich. Stawy krośnickie zaczęto budować około 1600 roku. Obecnie część z nich już nie istnieje, gdyż zarosły lasem, podobnie jak wiele najpłytszych miejsc istniejących do dziś 13 zbiorników. Lasy otaczające stawy się w wielu miejscach silnie podtapiane, przeważają drzewostany olchowe w różnym wieku i wraz ze stawami hodowlanymi stanowią cenny obiekt przyrodniczy godny ochrony rezerwatowej. Całość kompleksu stawów krośnickich leży na wschód od Krośnic a poszczególne zbiorniki wodne otaczają lasy Nadleśnictwa Milicz. Z Krośnic skrajem zachodnim opisywanego kompleksu aż do Czatkowic prowadzi szlak pieszy koloru czerwonego.
Będąc na stawach warto zwrócić uwagę na: kolejne stadia zarastania zbiorników wodnych – sukcesja roślinności, stare, pomnikowe dęby, datowane urządzenia wodne (mnichy), stanowiska roślin chronionych, różne typy lasów.

Stawy Krosnickie

Stawy Milickie
Niewielki spadek rzeki Baryczy i jej dopływów oraz płaski teren powodują, że woda w tej okolicy płynie bardzo wolno, a takie warunki sprzyjają budowie zbiorników wodnych. Początek hodowli ryb na tym terenie przypada prawdopodobnie na XIII wiek, gdyż z tego czasu pochodzą informacje o stawach budowanych przez Cystersów z innych części Dolnego Śląska. Ludzie w średniowieczu poddawali się licznym postom, co najmniej 130 dni w roku objętych było zakazem spożywania mięsa, za wyjątkiem ryb. Ów obyczaj i wynikające z niego zapotrzebowanie na karpie oraz inne ryby słodkowodne, przyczynił się do rozwoju gospodarki stawowej. XVII i XVIII wiek to złota era hodowli ryb na tych terenach. W XVIII wieku łączna powierzchnia stawów hodowlanych liczyła ponad trzynaście tysięcy hektarów, czyli około dwukrotnie więcej niż obecnie. W XIX wieku część stawów została zlikwidowana i zamieniona na pola uprawne,  wprowadzono nowe metody hodowli karpia oraz urządzenia hydrotechniczne, które umożliwiły wydajniejsze korzystanie z wody. W XX wieku stawy przeszły  etap renowacji,  usypane zostały też wyspy ziemne,  które dziś są ważnym miejscem lęgowym dla ptaków. Nie powinniśmy zapominać, że  Stawy Milickie to dzieło ludzkich rąk i bez ciągłej pracy człowieka, to wyjątkowe miejsce na mapie Europy nie przetrwa pozostawione samo sobie. Stawy Milickie to największy kompleks stawów hodowalnych w Europie i wyjątkowe dziedzictwo kultury materialnej.

Stawy Milickie


Kompleks stawowy Ruda Sułowska

Kompleks stawowy Ruda Sułowska jest jednym z pięciu kompleksów rezerwatu „Stawy Milickie”. Stawy leżą w pobliżu miejscowości Ruda Sułowska, najlepszy dojazd jest z Sułowa w kierunku Olszy. W południowej części kompleksu wytyczone są szlaki prowadzące drogami na groblach stawów, co umożliwia dokładne przeglądanie ptaków z niewielkich odległości. Również w południowej jego części o powierzchni ok. 250 ha, znajdującej się na trasie ścieżki, dominują płytkie stawy narybkowe, napełnione późną wiosną. W północnej części znajdują się duże stawy hodowlane, z których największym jest staw Mewi Duży o powierzchni prawie 300 ha.
Stawy w Rudzie Sułowskiej, Radziądzu i Jamniku są częścią rezerwatu przyrody ‘Stawy Milickie’, cały obszar ostoi jest również elementem sieci obszarów chronionych Natura 2000.
Każdy, kto zechce wybrać się do Doliny Baryczy i poczuć wyjątkowy klimat tego miejsca, powinien odwiedzić tradycyjną wiejską Zagrodę pod Szczęśliwym Karpiem w Rudzie Sułowskiej. Na turystów czekają smażone oraz wędzone świeże ryby, łowisko wędkarskie, fotosafari, warsztaty przyrodnicze, elektroniczny przenośny przewodnik, wypożyczalnia leżaków i rowerów oraz tradycyjny produkt regionalny – wędzony karp milicki połączony z wypoczynkiem nad stawami. Dla całych rodzin, które odwiedziły już lub zechcą odwiedzić Zagrodę pod Szczęśliwym Karpiem, dużą atrakcją jest też bezpłatne zwiedzanie skansenu z etnograficzną wystawą tradycyjnych narzędzi wykorzystywanych w rybactwie.

Stawy Ruda Sulowska

 

Krośnicka Kolej Wąskotorowa

Krośnicka Kolej Wąskotorowa jest niewątpliwie największą atrakcją turystyczną Krośnic i okolic. Jest to jedna z niewielu czynnych kolei parkowych w Polsce.
Kolejka znajduje się na zagospodarowywanych terenach rekreacyjnych między Krośnicami a Wierzchowicami. Posiada rozstaw torów identyczny z dawną kolejką milicko-żmigrodzką (750 mm) oraz zatacza pętlę o długości 2,7 km wokół nowo zbudowanych stawów rekreacyjnych. Główny dworzec i parking znajdują się przy drodze wojewódzkiej nr 448 między Krośnicami i Wierzchowicami. Dworzec w swojej architekturze z muru pruskiego nawiązuje do głównego budynku Wrocławskiej Kolei Dojazdowej, który do tej pory zachował się we Wrocławiu, na pl. Staszica. W budynku stacji głównej znajduje się Centrum Informacji Turystycznej.
Dla obsługi kolejki zakupiono parowóz Px48 o numerze 1907 z 1955 r., który stał się dumą krośnickiego taboru.
Oprócz unikatowego parowozu na terenie krośnickiej kolei wąskotorowej znajduje się także lubiana przez dzieci lokomotywka ekspozycyjna Tomcio.
Na trasie kolejki urządzono sześć przystanków. Przy poszczególnych przystankach ustawiono tablice tematyczne, tworząc ścieżkę edukacyjną o nazwie Dolina Baryczy w miniaturze. Tablica przy dworcu głównym poświęcona jest historii kolejki wąskotorowej.

Kolejka

 

Zalew rekreacyjny w Miliczu

3 maja 2013 r. w dniu Święta Konstytucji 3 Maja dokonano uroczystego otwarcia zalewu rekreacyjnego w Miliczu przy ul. Wojska Polskiego. Wybudowany przy wsparciu o środki z PO Ryby zbiornik powstał w miejscu nieużytków przekazanych nieodpłatnie powiatowi milickiemu przez Agencję Nieruchomości Rolnych. 10-hektarowy akwen to obecnie doskonałe miejsce do wypoczynku i aktywnej rekreacji.
W okresie letnim nad zalewem odbywają się liczne koncerty i zabawy taneczne. Na terenie zalewu można pograć w piłkę plażową albo wynająć sprzęt pływający. Dzięki Fundacji na Rzecz Ziemi Milickiej nad zalewem powstała restauracja i parking. Wokół zalewu prowadzi chodnik spacerowy, a kiedy robi się ciemno, spacer uatrakcyjnia świecąca fontanna.

Zalew Milicz

 

Basen "Milicka Fala"

„Milicka Fala” to nowoczesny basen sportowy, składający się z 6 torów pływackich o łącznej szerokości 16 m i długości 25 m, basenu rekreacyjnego o wymiarach 10 m na 6 m o głębokości 90 cm, zjeżdżalni o długości ponad 50 m, czterech ławeczek powietrznych, gejzera, dwóch stacji masażu pleców, dwóch "przeciwprądów", basenu do nauki pływania dla najmłodszych o zmiennej głębokości, saun: suchej i parowej, sal fitness i ćwiczeń siłowych.

Milicka Fala

A wśród zabytków...

Wąbnice

Kaplica grobowa – mauzoleum
Na pd. od Wąbnic, w parku znajduje się cmentarz rodowy Hochbergów. Założony został ok. 1930 r. Jest tu wysoka kaplica grobowa - mauzoleum. Zbudowana została na planie regularnego sześcioboku z wejściem od zachodu, gdzie otacza ją prostokątnie załamany mur oporowy wysunięty półkoliście pośrodku. We wnętrzu stoją dwa puste sarkofagi z wypisanymi inskrypcjami: Hans Heinrich XVI von Hochberg Freicherr zu Fürstenstein geb. 19.V.1874 in Rohnstock+13.II.1933 in Berlin. Off.Jch.2.10. oraz Eleonore Gräfin von Hochberg Freifrau zu Fürstenstein Gräfin Harrach. geb. 4.VII.1878 in Tiefhartmannsdorf Ev. Jch.U.27.u.28

Kapliczka-Wabnice

Wierzchowice

Kościół ewangelicki, obecnie rzymsko – katolicki pw. Narodzenia NMP
Kościół do 1945 r. był ewangelicki, wzniesiony w stylu barokowym w l. 1770-1773; świątynia zbudowana w konstrukcji szachulcowej, dzwonnica ceglana, tynkowana; bardzo bogato zdobione, rokokowe wyposażenie wnętrza (ambona, ołtarze, empory) pochodzi z lat 80. XVIII w.

Kosciol-Wierzchowice

Krośnice

Pałac
Pałac został wybudowany ok. 1785 roku przez rodzinę Reichenbachów z Goszcza. Dwór był wtedy jednopiętrowy i znacznie mniejszy niż jest obecnie. Pod ich zarządzaniem pozostał przez sześćdziesiąt lat. 22 lipca 1845 roku majątek nabył od hrabiego Heinricha pochodzący z Westfalii hrabia Adelberdt von der Recke von Volmerstein. Założyciel Fundacji, która zaczęła organizować pracę krośnickiej lecznicy. W tym samym roku pałac został przebudowany z barkowego w stylu neorenesansowy. Stylistyka neorenesansowa owego budynku prawdopodobnie została zaczerpnięta ze wzorów włoskich. Był to największy na owe czasy pałac na tych terenach, ustępujący jedynie siedzibie w Brzostowie.

Urzad Gminy Krosnice

Milicz

Pałac
Pałac klasycystyczny w Miliczu został wybudowany w latach od 1797 do 1798 roku. Projektantem budowli był Karol Geissler, na zlecenie Joachima Karola Maltzana.
W 1910 roku dobudowano południowe skrzydło, w którym znajdował się dawny dom zajezdny. Obecnie w pałacu znajduje się Technikum Leśne. Budynek wyglądem przypomina zamek Sanssouci i Neues Palais w Poczdamie. W budynku zachowały się wyposażenie sali balowej oraz kilku sal sąsiednich. Na dziedzińcu herbowym, położonym w południowym skrzydle znajdują się wmurowane kamienne elementy pochodzące z XV i XVIII w., które wcześniej znajdowały się w dawnym zamku, oraz posąg myśliwego z 1909 roku. Pałac posiada dziedziniec honorowy do którego prowadzi brama z pseudoklasycystycznymi figurkami nimf w kąpieli, oraz Dafne i Ledy z łabędziem.

Palac Milicz

 

Zamek książąt oleśnickich w Miliczu

Zamek wzniósł w połowie XIV w. książę oleśnicki Konrad I. W 1494 r., kiedy Milicz należał do Czech, właścicielem zamku został Sigmund Kurzbach, który dokonał renesansowej przebudowy. W 1536 r. zamek spłonął, ale szybko został odbudowany. W 1590 r. Milicz przeszedł w ręce rodziny von Maltzan i do nich należał do 1945 r. Rodzina ta przeprowadzała w ciągu XVII w. remonty i przebudowy siedziby, ale kiedy w latach 1790 - 1800 powstała w pobliżu nowa rezydencja w postaci klasycystycznego pałacu, zamek został przekształcony w przędzalnię bawełny i włączony w obręb parku. W niedługim czasie zamek ponownie spłonął. Odbudowano go w stylu neogotyckim i umieszczono ponownie przędzalnię, farbiarnię sukna oraz teatr pałacowy. W połowie XIX w. budowlę opuszczono i odtąd popadała w ruinę. 
Średniowieczny zamek księcia Konrada I był zbudowany prawdopodobnie na planie nieregularnego wieloboku, posiadał trzykondygnacyjną wieżę mieszkalną i budynki towarzyszące. Całość otoczona była murem i fosą. Przypuszcza się, że wjazd znajdował się od wschodu.


Zabytkowy park pałacowy

Został założony jako romantyczny na przełomie XVIII i XIX wieku, pierwszy park w stylu angielskim na Śląsku /pow. ok. 50 ha/. Stwierdzono w nim występowanie 80 gatunków drzew i krzewów. Na polanie przed pałacem rośnie m.in. dąb o obw. 694 cm i cypryśniki błotne. W parku występują także liczne krzewy różaneczników, głównie różanecznika fioletowego i azalii pontyjskiej. Na skraju parku, przy skrzyżowaniu ul. Sułowskiej i Kombatantów pomnik przyrody - grupa siedmiu dębów 290 - 390 letnich, o obw. 482 - 668 cm. Po południowej stronie ul. Sułowskiej grobowiec hr. Andrzeja Maltzana i jego żony (dojście szlak żółty).

Park Milicz

Kościół rzymskokatolicki (od 1945 roku) pw. św. Andrzeja Boboli w Miliczu.
Pierwotnie był to luterański kościół św. Krzyża. Jeden z sześciu kościołów łaski powstałych po układzie altransztadzkim z 1707 roku – było to ustępstwo cesarza dla śląskich ewangelików. Budowa rozpoczęła się w czerwcu 1709 (po podpisaniu dodatkowej umowy między cesarzem a królem szwedzkim, Karolem XII), a zakończyła w roku 1714. Duży wkład w nią wniosła rodzina hrabiów Maltzan którzy od roku 1590 władali Miliczem. Architektem i budowniczym był Gottfried Hoffman z Oleśnicy. Wieża kościoła początkowo miała około 59 metrów, ale w obawie przed runięciem została w 1789 r. skrócona i jej wysokość obecnie wynosi 49 metrów. Na wieży znajdują się trzy dzwony ufundowane przez rodzinę hr. Maltzan na początku XX wieku. Arcydziełem zdobiącym kościół był żyrandol odlany z brązu pochodzący z 1720 r. autorstwa G. A. Miehla i bogato zdobiona ambona wraz z barokową chrzcielnicą, jednak oba te przedmioty zostały w 1955 r. zabrane do katedry poznańskiej. Pozostały natomiast w kościele oryginalne, 33-głosowe organy z roku 1718, ufundowane przez barona Salish i wybudowane przez W. Sauera.

Kosciol Milicz

Cieszków

Świątynia pw. Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny w Cieszkowie
Świątynia barokowa, o której utarło się mówić „perła śląskiego późnego baroku”, wzniesiona została w 1753r. przez księżną Katarzynę Ludwikę z Sapiehów. Autorem projektu był śląski architekt Marcin Karol Frantz. Obecnie kościół parafialny, niegdyś pełnił funkcję kościoła dworskiego, a po śmierci fundatorki stał się jej mauzoleum. Obiekt został niedawno  zrewitalizowany,  przy współudziale  środków finansowych Unii Europejskiej.

Swiatynia Cieszkow

Trzebicko

Kościół pod wezwaniem świętego Macieja w Trzebicku
Kościół jest rzadkim już dzisiaj przykładem drewnianego budownictwa sakralnego. Wznosi się malowniczo na wzgórzu, a jego południowe ściany ocieniają okazałe dęby rosnące na otaczającym świątynię cmentarzu. Legenda wiąże początki kościoła z misjonarska działalnością świętego Wojciecha, który miał się tu zatrzymać w drodze do Prus . Za rok powstania budowli przyjmuje się jednak datę 1672, choć z pewnością powstała ona na miejscu istniejącej wcześniej świątyni. Najstarszym elementem wyposażenia kościoła jest spiżowy dzwon, umieszczony na wieży kościoła, z której roztacza się wspaniały widok na Dolinę Baryczy.

Kosciol Trzebicko

Żmigród

Zespół pałacowo – parkowy
Zasadniczym elementem zespołu pałacowo-parkowego są ruiny zamku, który wymieniano w dokumentach po raz pierwszy w 1296 r. Natomiast pierwsza murowana warownia w tym miejscu powstała najprawdopodobniej w XIV w. Obiekt ten posiadał wieżę, mury i fosę. Należał on naprzemiennie do biskupów wrocławskich, książąt oleśnickich oraz stanowił własność rycerską.

Palac Zmigrod

Baszta
Najstarszą zachowaną do dziś w całości budowlą zespołu pałacowo-parkowego jest zbudowana w 1560 roku obronna wieża mieszkalna, zwana dziś basztą. Fakt budowy upamiętniono wmurowaniem nad wejściem płyty z piaskowca z herbem rodowym Kurzbachów. W 1642 roku, podczas wojny 30-letniej Szwedzi podwyższyli basztę o jedno piętro. Także i to wydarzenie przypomina tablica (znajdująca się nad poprzednią). W 1707 roku wieżę pokryto dachem namiotowym, który przetrwał do 1837 roku, kiedy to dobudowano jeszcze jedno piętro i basztę pokryto cynową blachą.
Do 1945 roku wieża mieściła archiwum. Był to jeden z największych na Śląsku prywatnych zbiorów dokumentów. Z kolei w piwnicy, ze względu na panującą tam stałą niską temperaturę, zorganizowano magazyn do przechowywania żywności.
Po renowacji, przeprowadzonej w 2008 roku, na parterze mieści się punkt informacji turystycznej, na pierwszym piętrze znajduje się sala konferencyjna. Z kolei trzecie piętro zajmuje tzw. Sala rycerska z miejscem na wystawy. Nad nią mieści się apartament hotelowy, a na samej górze – taras widokowy.

Baszta Zmigrod

Park
Ruiny zamku otoczone są romantycznym parkiem, który powstał na przełomie XVIII i XIX wieku na powierzchni mniej więcej piętnastu hektarów, w miejscu zlikwidowanych fortyfikacji ziemnych dawnej twierdzy. W parku warto zwrócić uwagę na dwa pomniki przyrody: dąb szypułkowy i znajdujący się za nim stary okaz cisa. Obok interesującego starodrzewia, znajduje się tu też zabytkowy żelazny maszt na chorągwie, pochodzący z drugiej połowy XIX wieku, a w południowej części zespołu – dawna oranżeria zbudowana przez C. G. Langhansa z II poł. XVIII w.

Park Zmigrod

 

Informacja turystyczna:

Centrum Informacji Turystycznej w Miliczu
pl. Ks. E. Waresiaka 7, 56-300 Milicz
Tel.: +48 71 38 30 035
Email: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.

Centrum Informacji Turystycznej w Krośnicach
Krośnicka Kolej Wąskotorowa
ul. Parkowa 30, 56-320 Krośnice
Tel.:+48 71 74 000 55
Email: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.

2019  Gościniec Wąbnicki  globbers joomla template